پنجشنبه این هفته طور دیگری بود

بغل بغل گل های رنگارنگ کنار جاده

بهشت زهرا س

بنز سواری

غسالخانه و ضجه و ضجه  

نماز میت در میان همهمه بلند زنگ های موبایل

رفقای سیاه پوش

پارکینگ بی صاحب و پر دردسر

اعلامیه فوری و لباس مشکی های آویزان

و آغوش دوستی که نمیدونی چطوری به اون رفتن پدرش را تسلیت بگویی

قطعات جدید 310 تا 320

آپارتمانی  و مدرن

نمیدونی تو کجای اون هستی

ترافیک

خاک

پیاده روی و تیغ بی رحم آفتاب

زیارت عاشورا ، چه گرم بوده کربلا ، کجاست این شربت نذری

نعره مداح ژل زده

سرازیری قبر

سنگ لحد

فرقون خاک

ناهار تشریف بیاورید فلان جا

و عقب گرد و فرار دوباره بسوی زندگی

من نمی میرم ، حداقل حالا حالا ها نه

چقدر مردن تو تابستون و زمستون بده ، یادم باشد تو بهار بمیرم

آخر خط اینجاست ؟ من فکر نمی کردم

حالا چه فرق می کنه اینجا باشه یا تو مقبره اختصاصی

یه تابلو آهنی کوچک مشکی که نه  کد پستی داره نه تلفن

قطعه و ردیف و بلوک و آخرش هم میذارند سر در آپارتمان جدیدت

کفن کفنه ، مردن هم برای همه مردن

چه شد آن وعده حور العین بهشتی حاجی گریدوف

دوباره خاک و خاک و خاک

کولر ماشین رو که میزنی خاک میپاشه تو صورتت و تازه متوجه میشوی کاسه سرت داره میترکه و صورتت از معجون خاک بد بوی قبرستان و اشک و آب حسابی کاه گل شده

و آخر خط آب یخ صلواتی

و عبور از کنار مزار شهدا

خدا رحمت کنه

خصوصا منو

که نمیدونم کجای این دنیا هستم