سلام به تمام رفقا باید ببخشید دوستان گرفتاریهای خوب و بد این چند وقت زیاد بود هست .هنوزم یه جورای با ازدواج خواهر و برادرم و رفتن اونها از این شهر بد جوری خونه شلوغ ما خلوت ودل ما تنها شده واسه همین من را ببخشید

(اقای خسروان ارادت داریم سلام)

                      وصال

در پوست خود جای ندارم              یارم برسید من بهارم

باز ان گل نو شکفته امد                 آن بلبل خوش صدا سر امد

بازم به دلم امید بخشید                 چون نور درون من درخشید

بازم بگرفت برد بر اوج                    ضد ضربه به صخره موج بر موج

بازم گره خورد بر وجودم                  بشکافت غم از کل وجودم

وصال و جدایی یه زوج و اگه در عرض 2 روز اتفاق بیفتند باز هم زوج اما از اینجا به بعد یعنی تنها شدن یا تک روی خودمون  

دوباره سلام

باید ببخشید بخاطر امتحانات نتونستم خدمت برسم شعر جدیدم با نام بودن را واسه هم دردی با دوستی می نویسم که از من خیلی دور ومن این تنها کاری هست که میتونم واسش انجام بدم.

              بودن

کاش بودی.منم بمدم و باهم بودیم

                                          در غم درد دلم یاور مرحم بودی

کاش درد دل من را میربودی به نگاه

                                    همچو یک جام پر از می تو کنارم بودی

تو کنار دل بی تابم من دور از غم

                                     می شکستیم غم دنیا چو باهم بودیم

دست بردم به غزل تا که بگویم دردم

                                     درد من درد غریبیست که با خود کردم

شاعر از قعر زمین امد زد بر دل من

                                      هرچه کردم خودم این دل خامم کردم

کاش می شد غم ایام همه در قدم باد نهیم

                                        دلمان را به صفای دلتان شاد نهیم

اول سلام به تمام دوستان گرامی .

خواستم شعر جدید خودم را با نام آرزوی ندا معرفی کنم

گهی خوش خط خال گه چموشی

                                  گهی همچون یک اهو پر خروشی

گهی داری نشانی از صفایش

                                  چنان باشد که گویی جان فدا یش

گهی دارد نشان از بیقراری

                                که عالم می کشد چشم انتظارش

گهی دارد نوای نی نوایش

                                   گهی دم میزند از ذوالفقارش

گهی فریاد کش در اوج مستی

                                 به زیر آرد نشان بت پرستی

اگر می شد همه باشد هوایش

                                نمی ماندم دگر دور از ندایش 

چند روزیست كه گویی مرده ام          

                                   بعد از آن روز سیه افسرده ام

گاه تنهایم گهی هم خسته ام        

                                    در بلای روزگار بشكسته ام

می نویسم بلكه خود پیدا كنم           

                                    من بلای عشق را حاشا كنم

می نویسم چون كه من جا مانده ام    

                                         در غم عشق تو تنها مانده ام

می كشم بار غمت را من به دوش    

                                     این بلا حق من است.پس نوش نوش

از كجایم در كجایم چیستم

                                      من چرا عشق شدم من كیستم

عاشقی شد باعث ویرانگی  

                                      من خوشم با عالم دیوانگی

با سلام خدمت تمام مخاطبان عزیز

من امین سرخیان دانشجوی رشته میكانیك خودرو هستم بر حسب اتفاق با آمدن در وادی شعر و ادب فارسی ذوق و استعداد خودم را در این زمینه پیدا كردم و خواستم تعدادی از سروده های خودم را به لطف آشنایی با جناب خسروان در اختیار مخاطبین گرامی قرار بدهم. لذا از دوستان گرامی خواهشمندم كه در صورت وجود نقاط ضعف در دست نویس های من با تذكر بنده را آگاه و خوشحال نمایند.