سلام - از همه کسانی که اینجا سر میزنند ممنونم - همین روزا با کلی مطلب و عکس در خدمتم

با یار نو آنچنان شدی شاد

کز یار قدیم ناوری یاد

گر با دگری شدی هم آغوش

ما را به زبان مکن فراموش

ای کاش می توانستند

از آفتاب یاد بگیرند

که بی دریغ باشند

در دردها و شادی هاشان

حتی با نان خشکشان

و کاردهایشان را

جز از برای قسمت کردن

بیرون نیاورند

پرسیدم از پیری کجاست آن خانه بنت رسول

آنجا که جبرئیل امین می رفته با اذن دخول

گفت تا بنی هاشم برو آنجا ببینی کوچه ای

چون نیک آنجا بنگری بینی بر آن خون بتول

آنجا دری است نیم سوخته ، کز آتش کین سوخته

از کین آنانی که از حق و علی کردند عدول

آنجا در رحمت بود آنجا در جنت بود

هر کس بر آن در در زده او برنگشته بی حصول

آنجاست بیت فاطمه آن قبله گاه ما همه

روی مه پاک حسین آنجاست که بنموده حلول

آنجاست که زهرا را زدند ، آن یار مولا را زدند

استاره محسن نمود در پشت آن دیوار افول

در بین آن دیوار و در قربانی زهرا نگر

گفت با خدای خویش بنما ز زهرا این قبول

آنجاست که زینب می دوید چون ناله مادر شنید

آنجا گل باغ رسول پژمرده گشت و شد ملول

گرییم و گوییم ما همه تا آخر عمر فاطمه

شاید شفاعتهای او آخر شود ما را شمول

۱۳۶۴/۱۱/۵ اهواز

از صبح بارون نم نمک شروع شده و هوا خیلی با حال و آدم دوست داره ساعت ها روی پل کارون به انتها و دور دست ها چشم بدوزه ، بیاد روزهای خوش ، بیاد رفقای از دست رفته ، بیاد تمام دوستی هایی که از دست داده .....

 ز چشم کهربایی رنگ تو برداشتم برق نگاهم را و تاجی را که با گلهای لادن در بهار عشق تو با اشک چشمانم پروراندم خزان کردم .

نه تها عشق تو ، هر عشق دیگر را بدل کشتم و تنها می روم راه امیدم را .

اگر اشکی ز چشمان عسل رنگت پدید آید برای من از این رفتن ....

بدان .... بدان قطره ای بوده است از دریای خونینی که هر شب در غمت از دیده بفشانم .

برو برو .... برو لو لو درخشان این چشمه سار کوچک .

برو لعل بدخشانی شو اندر سینه آنکس که باشد چون خودت بی حس و بی پروا .

و من تنها به کنج خلوتی چون شمع خاموشی کنارت تنگ بنشینم که هر گه :

عاشقی بیند بگوید زیر لب پروانه ای گم شد ، مرجانی در دریای غریب گم شد .