. با یك سبد در پیش و یك سبد در پشت

 در سبد ِ پیشین ، صفات ِ نیك ِ خود را می گذاریم و

. در سبد ِ پـُشتین ، عیب های ِ‌خود را نگاه می داریم

، به همین دلیل در طول ِ روز های ِ زنده گی ِ خود

 چشمان ِ خویش را بر صفات ِ نیك ِ خود می دوزیم و

. فشار ها را در سینه ی ِ ‌مان حبس می كنیم

، در همین زمان ، بی رحمانه در پشت ِ سر ِ هم سفر ِ مان كه پیش ِ‌روی ِ ما حركت می كند

. تمامی ِ‌عیب ها ی او را می بینیم

 بدین گونه است كه در باره ی ِ‌ خود بهتر از او داوری می كنیم

، بی آن كه بدانیم كسی كه پشت ِ سر ِ ما راه می رود

. به ما با همین شیوه می اندیشد